Van euforie tot moedeloosheid en weer terug

Donderdag 1 juni, half negen. Deze belangrijke dag begon met een spannend moment. De anode was geleverd, maar paste niet. Gelukkig hebben we Jan Yanmar (Jan Dijkman) die meteen de anode voor ons op maat gemaakt heeft. Wat een topman die Jan. Hij redde het moment. We waren zo zenuwachtig voor de tewaterlating van Linde dat we geen tegenslagen konden verdragen! 

Want wat is het spannend om na bijna een jaar wachten en klussen en voorbereiden je bootje over de werf te zien gaan. Bij het in het water zakken denk je maar één ding… Blijft ze drijven????? We waren echt euforisch toen Linde in het water lag en alles droog bleef binnen. Hierbij een beeldverslag!

De anode zit er op. Linde is er klaar voor!

Voorlopig de laatste keer hoog boven op de boot.

Bas haalt Linde op met de tractor.

Terwijl Linde in de banden hangt, verft Hans senior de antifouling op de plaatsen waar de stempels zaten.

Daar gaat ze!

Jan Yanmar komt Hans feliciteren. Linde drijft!!!

De mast moet eraf. De boot is omgedraaid en deze dappere man bevestigt de touwen om de mast op te kunnen hijsen.

Ook weer een spannend moment!

Alles is goed gegaan. Wij ontspannen en leggen Linde op haar plaats.

De middag heeft Hans de mast schoongemaakt en daarvan verwijderd wat hij wil vervangen (de radarreflector en de antenne). Ik heb onze hut gepoetst zodat we er die nacht konden slapen.

We zouden nog uren door kunnen klussen en poetsen, maar gelukkig kregen we visite. Dannie en Jeroen waren in Nederland en kwamen met ons vieren dat Linde in het water ligt! Na de champagne volgde meer drank en het was nog lang gezellig 🙂

En toen was het vrijdag. Een beetje katerig werden we wakker. Toch maar aan de slag, want er was nog genoeg te doen. Het één na het ander ging mis. Er ontbrak een belangrijk boortje, er viel iets zwaars op het voordek (buts in het polyester) en tot overmaat van ramp begaf de koelkast het. Moedeloos van de gedachte aan alles wat we nog moesten doen, alles wat nog mis en kapot zou kunnen gaan en wat het allemaal nog zou kosten, besloten we maar vroeg naar huis te gaan. We somberden de dag door. Wat een geluk als je dan lieve vrienden hebt die langskomen en je dag weer goedmaken…. Bedankt, Patricia en Lotte! En toen Hans zaterdag de koelkast supersnel weer gemaakt had (er was een zekering doorgebrand) kwam de euforie ook weer terug!

 

3 thoughts on “Van euforie tot moedeloosheid en weer terug

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.