Trinidad & Tobago

Trinidad en Tobago is één land. Dat geeft gekke omschrijvingen. Ik las laatst dat iemand uit Trinidad en Tobago een hond uit een wak heeft gered in Amsterdam. Ik vraag me dan af waar diegene vandaan komt: Trinidad of Tobago? Enfin, zo is er altijd iets om over te peinzen.

Na maanden samen zijn was daar ineens het moment van scheiding. Hans zat op Trinidad en ik op Tobago. Het mag dan één land zijn, het zijn wel twee eilanden. Het was zo niet gepland.

Hoe komt dat dan?

Ik zal het vertellen. Het is een lang verhaal. Met veel drama.

Het begon allemaal met onze keerkoppeling die niet goed meer werkte. Dat gaf stress. Bij mij. Bij het ankeren of het ankerop gaan staat Hans op de punt voor het zware werk met het anker. Ik sta achter het stuurwiel en bedien de motor. Hans seint naar welke kant ik moet sturen en of ik vooruit, achteruit of geen gas moet geven. Toen ik vooruit moest gaan, ging dat niet. De motor slipte. Dat geeft slijtage, dus Hans vertelde hoe ik hem dan eerst in zijn achteruit moest zetten, dan vooruit vol gas tot hij echt vooruit ging, en dan de snelheid terugbrengen. In een lege baai is dat niet zo erg, maar met allemaal boten om me heen voorzag ik het éne drama na het andere. Ik wil gewoon dat de motor doet wat ik wil. Ik wil erop kunnen vertrouwen. Dus er moest geklust worden. Trinidad heeft een goede werf met een monteur die kennis van Yanmar motors heeft. We wilden eigenlijk niet naar Trinidad. Het is weer een stukje terug, dichtbij Venezuela (waar het momenteel zeer onrustig is en waar je niet te dicht langs moet varen vanwege kans op piraterij). We bekeken andere mogelijkheden dan zeilen. Tussen Tobago en Trinidad vaart een ferry. Die bleek niet zo duur. We maakten een plan: samen met Jacco en Jannie van de Maaike Saadet zouden we met de ferry naar Trinidad gaan. Daar huren we een huisje via airbnb. De mannen gaan dan klussen en naar de watersportwinkels in Chaguaramas, en de vrouwen hebben een paar dagen totale ontspanning (want het leven op een boot is niet altijd makkelijk, hoor). Hans boekte vier retourtickets voor de ferry en regelde het huisje. Djogo mocht die dagen logeren op de Incentive van Sanne en Rik.

Djogo op de Incentive bij Sanne.

Dat was een heel mooi en goed plan.

Wat ging er mis?

* De ferry vaart niet. Voorlopig niet. Ja, online kun je wel tickets kopen, maar hij vaart dus niet.

* Vliegtickets kopen dan maar. De vrouwen blijven thuis, anders wordt het te duur. Vliegen kan pas donderdag weer. Het huisje verzetten van dinsdag naar donderdag is gelukkig geen probleem.

* Oh, je mag gratis met je ferryticket vliegen. Horen we dinsdagavond.

* Om optimaal van de dagen gebruik te maken, boekt Hans de vliegtickets voor donderdag om 8.25 uur. Dan zijn ze om 9.00 op Trinidad. Goed lezen, Hans. 8.25PM. Dat is ‘s avonds… Dus niet zo geïrriteerd doen tegen die mevrouw van Caribbean Airlines omdat het inchecken niet lukt!

* De mannen zijn in Trinidad. Op naar dé watersportwinkel. Gesloten – de voorraden worden geteld. De ‘marine warehouse’ blijkt een kantoor te zijn waar je spullen kunt bestellen. Levertijd: twee weken.

* Naar de monteur om de cone clutch te laten lappen (leppen). De monteur zegt, nadat hij de keerkoppeling uit elkaar en weer in elkaar gezet heeft, dat de cone vervangen moet worden en dat er veel ringen nodig zijn om de speling te minderen. Die spullen komen dinsdag aan. Hans vliegt zondag terug.

* De monteur denkt dat de schroef niet goed is en dat daardoor de cone versleten is. Wat?? In een half jaar tijd hebben we twee keer een nieuwe schroef onder de boot gehangen. Is het nu weer mis? En dan moeten we dus uit het water.

* Terug in Tobago wil Hans samen met Jacco de keerkoppeling terugplaatsen in de motor. Hij past niet meer. De gaatjes zitten verkeerd. De monteur heeft de behuizing van de keerkoppeling op zijn kop terug gezet. Het ding zit loeistrak in elkaar, er is een bankschroef nodig om hem uit elkaar te halen. Die hebben we nou net niet bij ons. Op zondag gaan Hans en Jacco op zoek naar een bankschroef in Tobago. Uren later is het gelukt..

De keerkoppeling is nu tijdelijk in orde. Om het helemaal goed te maken, moeten we naar Trinidad met Linde. Ik vind het niet erg, want ik wil er ook wel naartoe! Op Tobago gaan we uitklaren in Scarborough. Daarvandaan vertrekt normaliter ook de ferry. We willen het geld voor de ferrytickets terug halen.

* We staan bij het loket waar je tickets kunt kopen (terwijl de ferry niet vaart, hè!). Nee, hier kun je niet je geld terug krijgen, daarvoor moet je naar de informatiebalie.

* Er zit niemand bij de informatiebalie, behalve een rij wachtenden.

* Na een poosje komt er een mevrouw. We moeten formulieren invullen. Maar die zijn er niet. De mevrouw gaat weg. Na een tijdje besluiten we eerst maar uit te klaren, en dan terug te gaan om de formulieren in te vullen.

* Om 11.10 uur zijn staan we voor de deur. We mogen niet naar binnen. Tussen 11.00-12.00 uur wordt er geluncht.

* Stipt om 12.00 uur zijn we er weer. Nu mogen we voor elk van de acht tickets (vier heen en vier terug) een formulier invullen met de namen, adressen, reden waarom we geen gebruik van de tickets maken (…), ticketnummers etc.. Gelukkig is er een velletje carbonpapier.

* Hans levert het stapeltje in. Geregeld! Nee meneer… dit gaat naar de beoordelingsafdeling. Over een maand hoort u of u uw geld terug krijgt.

* Maar mevrouw, wij vertrekken morgen uit Tobago.

* U kunt uw geld alleen hier ophalen na beoordeling.

* Wij komen hier niet meer terug, mevrouw. Mogen we de tickets dan aan iemand anders geven? Dan kunnen andere mensen er gebruik van maken.

* De tickets staan op naam, meneer.

* Oh.

* Vul uw adres in, dan sturen we het geld op als beoordeeld is dat u uw geld terug krijgt.

* Patries, we hebben jouw adres in Amsterdam ingevuld. Wie weet krijg je over een paar weken wel 400 Trinidad en Tobago dollars in een envelopje door de brievenbus!

IS HET DAN ALLEMAAL ZO DRAMATISCH DAAR IN TRINIDAD EN TOBAGO?

Nee hoor. Maar we willen jullie niet alleen maar jaloers maken met al die plaatjes van de azuurblauwe zee, de palmbomen, de heerlijk warme zon en onze dagelijkse baddersessies in de oceaan.

Jullie zitten daar in de koudste winter sinds jaren, en zelfs in de lente is het nog koud in Nederland. We denken aan jullie en leven mee. Zoals jullie zien hebben we hier onze eigen problemen. Dertig graden is lekker als je van de boot in het water kunt plonzen, maar niet als je in je lange broek (vanwege het uitklaren) van het kastje naar de muur wordt gestuurd.

* * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * *

Ik heb mijn best gedaan. Na al mijn over-de-top enthousiaste verhaaltjes over onze reis ook eens een wat minder blij geluid. Maar weet je… Dat is dus meteen vergeten als je weer verder zeilt. Na een heerlijk tochtje zijn we in Trinidad aangekomen.

Djogo vond het ook een prima zeiltocht!

In een baai, toegegeven, waar het niet erg paradijselijk is. Om ons heen wordt hard gewerkt op de werven van Chaguaramas.

Vissersboten en andere jachten racen langs de Linde waardoor zij rolt en stuitert. Maar het klussen is gelukt. Zelfs ik heb met mijn vingers aan de motor gezeten. Schroefjes losmaken, cone clutch opvangen, olie verversen, ik draai mijn hand er niet voor om. Dat alles onder leiding van Hans die zelf weer onder begeleiding staat van Jan Dijkman, nog steeds de beste en liefste Yanmarman van de wereld.

Als Hans het niet meer weet, stuurt hij een foto of filmpje van de motor naar Jan en die zegt dan bijvoorbeeld dat Hans aan het balgje rechtsboven op de foto moet trekken.

Na het klussen drinken we een biertje of iets anders. Radboud, die we in Suriname leerden kennen en die wel een biertje lust, neemt ons mee naar bijzondere kroegjes.

Floor en Casper zijn ook in Chaguaramas en vragen ons mee naar een jamsessie op de werf, waar een paar mensen heel mooi spelen op gitaar of bongo terwijl anderen, zoals ik, een beetje mee jammen met de tamboerijn of iets anders. Dat zijn momenten waarop ik om me heen kijk en me realiseer dat ik van heel dit vrije leven niets had geweten als ik Hans niet had leren kennen. Dat ik jaren en jaren op de bank heb gezeten, televisie kijkend na een frustrerende werkdag, en dat ook prima vond. Dat het nooit in me op is gekomen dat een ander leven beter bij me zou passen. Dat ik bang was voor alles wat ik niet kende, wat ik nog nooit had gedaan, wat buiten mijn ‘comfortzone’ lag. En nu weet ik ook dat al mijn volgende blogs weer zullen overlopen van blijdschap. Want ons leven is mooi, en het past me wonderwel.

Pigeon Point Heritage, Tobago.

Speyside, aan de andere kant van Tobago, 6,5 km lopen vanaf Charlotteville. Lijkt niks, maar eerst loop je steil omhoog en daarna steil naar beneden… Gelukkig plons je aan beide zijden zo de zee in!

Supermarktje in Bloody Bay, Tobago.

In Trinidad en Tobago lopen overal kippen, hanen en kuikentjes over straat!

Pirates Bay, Tobago.

Jannie heeft een filmpje gemaakt toen de Maaike Saadet onze Linde inhaalde. Foto’s van deze inhaalactie zijn te zien op Instagram (zeilbootlinde).

Die kleur zee! En dan een gezellig katje dat vanaf de bimini in je nek springt. Dit leven past me bijzonder goed!!!

6 thoughts on “Trinidad & Tobago

  1. Gelukkig is het leven met alle ups en downs hierboven toch vol zonneschijn. Super leuke blog weer Carla, ik zie het helemaal voor me !

  2. Zo dat was even een andere kant van de reis, gelukkig alles toch weer opgelost. en gelukkig vandaag heerlijk voorjaarsweer in Nederland en hier gaan heel veel dingen toch heel erg goed. En een monteur die de zaken niet voorziet van merktekens om alles korrekt terug te zetten?? Geweldig dat het met Djogo zo goed gaat aan boord. Leuk geschreven en vanaf nu een goed werkende keerkoppeling gewenst.

  3. Hopelijk houden jullie vanaf nu de schroefjes en de moertjes enz. heel. Hoewel het levert wel nieuwe avonturen op. Fijn dat jullie het zo naar jullie zin hebben. Héél veel plezier samen. Dikke knuf. En een aaitje voor Djogo.✋💋

  4. Beste Hans en Carla,

    leuk om jullie enthousiasme te zien en wij zijn positief jaloers op jullie en vinden het ook heel erg dapper van jullie ( knap hoor )

    groeten uit Monnickendam groeten team waterman Hessel en Jan

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.