Serendipity

Op het moment dat we ons in de bijboot laten zakken gaat het toch weer harder regenen. We hebben echt geen zin om de hele dag op de boot te zitten, dus we zetten door. Het is vijf kilometer lopen naar de supermarkt. Onze zeilpakken zijn al wat ouder en niet meer helemaal waterdicht, maar we zijn vrolijk en hebben er zin in dus het kan ons niet schelen dat we steeds natter worden.

Op de hoek van de weg waaraan de supermarkt staat, zien we mooie kunstwerken van drijfhout. Terwijl we ze bewonderen stopt aan de overkant van de weg een Jeep. Het raampje gaat open en de bestuurder vraagt of we naar de supermarkt willen. We krijgen, zo nat als we zijn, een lift aangeboden!

In de regen hebben we geen foto’s gemaakt. Deze komt van www.penbaypilot.com

De vriendelijke oudere heer blijkt de kunstenaar te zijn die paarden en andere dieren van drijfhout maakt. We kruipen naast hem op de bank in de rommelige wagen, verontschuldigen ons voor alle nattigheid (die hem niets kan schelen) en rijden het laatste stukje met hem mee. Het is niet dat we die laatste meters niet meer konden lopen, maar wie weigert een vriendelijk aangeboden lift?

Rich is een bijzondere man met mooie verhalen. Hij reageert enthousiast als hij hoort dat we vanuit Nederland komen met onze zeilboot. Hij heeft in Rotterdam gewoond. Terwijl Hans de boodschappen afrekent, praat ik met Rich. Hij vraagt hoe wij in Nederland over de politiek in Amerika denken. Met Hans heb ik onderweg naar Maine afgesproken dat we niet over politiek praten in Amerika. We zijn er op bezoek en we willen niemand kwetsen. Ik vertel dit maar meteen aan Rich, die het respecteert en over iets anders begint. Onze manier van reizen spreekt hem erg aan. Hij zegt dat we een leven van ‘serendipity’ leiden. Het klinkt mooi zoals hij het zegt. Hans is inmiddels klaar en we lopen naar de uitgang, waar we zien dat het nóg harder is gaan regenen. Rich houdt even in, maar als wij zeggen dat die regen niets uitmaakt, huppelt hij – heer in beige lange jas, hoedje op, blote voeten in zijn schoenen – naar buiten, springt over een plas en lacht ons vrolijk toe!

In de auto praten we over Rich’ leven als kunstenaar. Hij verzamelt drijfhout langs de kust en gebruikt dit om levensgrote paarden, varkens en elanden te maken. Hij vraagt of we in Vinalhaven zijn geweest. Dit is een eiland een eindje uit de kust van Rockland, waar wij deze ochtend vandaan gekomen zijn. Rich stelt voor dat we voor hem, tegen betaling, terug gaan naar Vinalhaven en zoveel mogelijk drijfhout voor hem halen. Het schijnt de beste plek te zijn om drijfhout te vinden.

Hier liggen we in Vinalhaven, ook in de regen.

Wat een leuk voorstel! Daar hoeven wij geen geld voor. We moeten echter eerst naar Camden, waar we hebben afgesproken met Lorraine en Phil. Hen hebben we in Burgeo, Newfoundland ontmoet. Rich geeft ons zijn kaartje en we spreken af hem te bellen als we weer naar Rockland gaan. Wat een leuke ontmoeting! En wat een geluk dat hij ons naar de haven heeft gebracht, want het regent pijpenstelen. We moeten de bijboot leeg hozen, zoveel regen is er gevallen. Binnen een minuut zijn we doorweekt. We klimmen in het bootje en kijken elkaar aan. Lachend. Blij. Gelukkig. Thuis zoek ik de betekenis van serendipity op:

If you find good things without looking for them, serendipity — unexpected good luck — has brought them to you.

Dus serendipity heeft me Hans en Djogo gebracht!!!

3 thoughts on “Serendipity

  1. Wat heerlijk dat jullie allemaal van die mooie mensen ontmoeten. En ik ben blij dat diezelfde serendipiti jou ook op Hans zijn pad gebracht heeft. En dat hij je ook gezien heeft. 😘💕💕

  2. Wat leuk dat jullie zulke vriendelijke en interessante mensen ontmoeten. Leuk om daarover te lezen. Wat maakt die mijnheer een mooie dingen van het drijfhout. Gelukkig dat serendipiti jou bij Hans gebracht heeft. Ik ben er blij mee. 😘

  3. Omdat ik een ansichtkaart aan je moeder aan het schrijven ben,
    denk ik ineens aan jullie geweldige reis.
    Wat een ervaring en belevenissen maken jullie mee, geweldig hoor.
    Ook jullie gefeliciteerd met Lida haar verjaardag woensdag.
    Eerdaags ga ik Jan en Lida weer eens opzoeken.
    Misschien weet je niet meer wie ik ben, maar vroeger was mijn ex-man
    Ruud Smit bevriend met je vader en tevens over buurjongen op de boerderij
    aan de Oosterterpweg en kwamen we best veel bij je ouders.
    Ik wens jullie nog heel veel mooi ervaringen en een behouden vaart toe.
    Geluk en veel plezier!

    Hartelijke groet vanuit het zonnige Almere.
    Annie Kooij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.