Schoon schip maken

Je hebt varen en je hebt zeilen. En dan heb je nog zwaarweerzeilen. Daar hebben we een boek van in de kast staan. Ik heb het nog niet gelezen. Je moet ook niet alles al willen weten voor je op reis gaat. 

Onze eerste dag verliep, na vertrek (dat was pas ver in de middag…) heel rustig. We zeilden naar Amsterdam en vanaf daar gingen we op de motor door het Noordzeekanaal naar IJmuiden. Ik vond het heel leuk om door Amsterdam te varen. Langs Centraal Station, voorbij hippe tentjes aan het water, uitzicht op stoere havens met enorme schepen.

Amsterdam

Het moment dat we door de sluis bij IJmuiden gingen, was heel speciaal! Vanaf nu liggen we op zout water. Ik deed een dansje, want zout water = geen muggen = geen spinnen. (Nou ja, dat dacht ik toen. Muggen heb ik niet meer gezien maar die spinnen verstoppen zich dus overal.)

Zuidersluis, IJmuiden

IJmuiden is niet echt een gezellige plek. Met vrienden is het echter overal leuk. En ook in IJmuiden waaiden er weer vrienden langs! Met een Bakkums ontbijtje (bedankt, Patries!) of een bubbeltje (Dannie en ik = bubbeldebubbel). Maar ja, IJmuiden was niet het doel. Na twee nachten wachten op minder wind, wilden we gewoon weg. Dus we gooiden los en we joegen Linde de golven in. Of op. Of onder. Linde wist het niet zo goed, maar ze deed haar best. Ik ook. Breed lachend zwiepte ik met Linde op en neer.

Dit is mooooooi! Wat is zo’n boot stevig! Niks om bang voor te zijn eigenlijk. De golven waren écht hoog. Woei, daar gingen we weer. Hans was blij en opgelucht – hij vond het toch spannend hoe ik het zou vinden op zee. Stralend keken we om ons heen. Toen voelde ik iets raars in de maag. Als je als volwassene lang op een schommel zit (ik weet niet wie van jullie dat regelmatig doet, maar als kleuterjuf deed ik dat nogal eens), dan merk je dat je maag daar niet meer tegen kan. Ik had nu hetzelfde gevoel. Helaas kon ik niet stoppen en afstappen. Verder hoef ik denk ik niets uit te leggen over zeeziekte.

Linde was net als ik nog niet helemaal voorbereid op zeezeilen, zeker niet met zwaar weer. Niet alle kastjes waren goed geborgd. Dat er een wc-rol uit het badkamerkastje rolde, was niet zo erg. Het werd vervelender toen de koelkast open ging, maar ach, die plastic bakjes waren zo teruggezet. Hans beleefde echter een dieptepunt toen de drankkast door de boot schoot. Een hoop scherven en een halve liter port opvegen terwijl de boot op de golven danst (stampt is geloof ik een beter woord), is niet grappig… (Voor de vrienden die in de kast hebben gekeken en zich nu zorgen om mijn voorraad maken: alle Baileysflessen zijn nog heel! En port vind ik vies. Niets aan de hand dus, eigenlijk 🙂 .)

Op naar de titel. Schoon schip maken. Ik begrijp de uitdrukking nu. Tijdens zo’n tocht vindt er een veldslag plaats binnen in de boot waar je buiten nauwelijks weet van hebt. Schoon schip maken is belangrijk voor de leefbaarheid. Maar nog belangrijker is het aankomstbiertje. We hebben het gered! Onze eerste zeereis! Peter Jan stond al te wachten op de kade. Hij wierp een blik naar binnen en nam ons vervolgens mee naar de kroeg.

Met roze olifantjes! Het leven is goed!

Ons eerste avontuur eindigde in Scheveningen. We hebben een supergezellige week achter de rug met veel bezoek (zo gezellig als iemand op de boot klopt!) en etentjes (bedankt Karen, Astrid&Patricia, Willem en Ellie… het was heerlijk!).

Het schip is schoon, alle kastjes zijn extra geborgd, we hebben er weer zin in. Nu nog wachten op wind uit de juiste richting!

 

2 thoughts on “Schoon schip maken

  1. Jullie zijn nu echt op weg!! Jippie! Dat van die kastjes klinkt zo herkenbaar. Net zoals de eerste scherpe bocht die we met een tot camper omgebouwde HY bus reden met mijn ouders. De kastjes vlogen open en alles flikkerde eruit. Wij konden makkelijk stoppen en opruimen, een woeste zee is dat wel andere koek! Heel veel zeilplezier en leuk om jullie zo te volgen. Veel liefs Patrick, Beau en Philippine

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.