Nog eentje dan

We  bezoeken nog één Caribisch eiland voor we naar Canada vertrekken. Het is Saint Martin geworden in plaats van Sint Maarten, maar ach, het is nog steeds één eiland. We kozen de Franse kant omdat het inklaren in Sint Maarten 40 US dollar kost per week, en in Saint Martin 2 euro voor onbeperkt verblijf.
We komen 9 mei aan in Saint Martin. We lopen nogal achter met ons blog, en het is denk ik iedereen inmiddels wel duidelijk dat we niet in juni naar Nederland gaan. De vliegtickets voor juni zijn veel te duur. Als Jacco en Jannie vertellen hoeveel zij hebben betaald voor een ticket in september, om hun zoon over te laten komen, horen wij twee dingen:

1. Tickets zijn in september veel goedkoper dan in juni.
2. De Maaike Saadet ligt in september in de buurt van Halifax.

Wat maakt dat tweede nu uit? Nou, wij moeten ook vanaf Halifax vliegen en willen daar dus Djogo op de Maaike Saadet zetten. En bij terugkomst weer ophalen. We plannen nu ons reisje naar Nederland om de vakantie van Willem heen. Geregeld!

We zijn, zeker voor ons doen, ruim op tijd om ons voor te bereiden op de oversteek naar Canada. Het is jammer dat we niet naar Sint Eustatius en Saba zijn gegaan, maar spijt heeft geen zin. We blijken de tijd hard nodig te hebben. Het zal je verbazen hoeveel klussen er elke keer weer gedaan moeten worden. De grootste klus dit keer is het bevestigen van netten aan de zeereling. Djogo is nogal beweeglijk en we zijn soms bang dat hij in het water zal vallen. Als we voor anker liggen kunnen we hem wel redden, maar onderweg is dat onmogelijk. Het lijkt me afschuwelijk om hem in de golven te zien verdwijnen. Hans heeft netten gekocht en we gaan aan de slag.

Tot nu toe moest Djogo tijdens het zeilen in de kuip blijven, maar voortaan mag hij overdag gewoon over de boot lopen. Wel zo prettig voor hem als we een week of langer onderweg zijn.

We hebben erg veel plezier met Djogo. Het is een onzettende knuffelkat.

Hij is dol op Hans, maar ook op andere harige dingen.

Dus, de bezem, de stoffer of mijn haar. Maar gelukkig toch het liefst mijn haar…

Djogo doet ook zijn best als matroos. Zelf denkt hij dat hij de schipper is. We laten hem maar in die waan.

Maar ik dwaal af.

In Saint Martin liggen we een paar dagen naast de Dingo, voor zij naar de Azoren vertrekken. We hebben een afscheidsetentje en ik kan nog één keer spelletjes doen met de Dingoboys. Ik vind het erg leuk om ze nog een keer te zien; dat was voor het laatst in Suriname!

Op een mooie, zonnige dag vaart de Incentive de baai binnen. Voor de allerlaatste keer zijn we met het Surinamerivierclubje bij elkaar. Vanaf dan blijkt “Nog eentje dan!” de slogan. Biertje? Nog eentje dan. Rumpunch? Nog eentje dan. Afscheidsetentje? Nog eentje dan. Het vertrek is moeilijk te plannen dus we blijven afscheid nemen…

We helpen elkaar met klussen. Als Hans onder de boot wil schoonmaken, gaat hij voor het eerst duiken. Hij heeft een halve duikcursus in Tenerife gedaan, maar moest stoppen omdat hij zijn oren beschadigd had door fanatiek te klaren. Ik vond het een beetje spannend dat hij ging duiken en daarom kwam de bemanning van de Maaike Saadet en de Incentive met hun bijbootjes assisteren. Ik zat met Jannie en Sanne op de Linde te kletsen terwijl Jacco en Rik in de bijbootjes in gesprek waren. Ineens bedacht ik dat Hans al wel lang onder water was. Ik alarmeerde de mannen en smeet mijn duikbril en snorkel naar Rik, zodat hij kon gaan kijken. Hij liet zich meteen in het water vallen.

Toen hij boven kwam, zei hij: “Ik zie Hans niet!”. In drie seconden had ik mijn bikini aan om ook te water te gaan. Rik was inmiddels een rondje om de boot aan het zwemmen en ik liep bovenlangs met hem mee (ik kon wel in het water springen, maar zonder duikbril zie je niet zoveel).

Rik en Hans bleken beiden rondjes om de boot te zwemmen, Hans zat steeds net achter de kiel als Rik aan de andere kant zwom… Niets aan de hand dus… Het onderwaterschip is weer helemaal schoon! De volgende dag mag Hans hetzelfde klusje klaren onder de Maaike Saadet. Ik ga nu zelf maar mee snorkelen om hem in de gaten te houden 🙂 .

We willen ook wat van het eiland zien. Hans is tien jaar geleden op Sint Maarten geweest, toen hij mee ging om een boot naar Nederland te brengen. Hij wil graag Philipsburg bezoeken. Samen met Jacco en Jannie stappen we in de bus om naar de voormalig Nederlandse kant van het eiland te gaan. Orkaan Maria heeft ook op dit eiland veel schade veroorzaakt.

Philipsburg is heel toeristisch. Er komen dagelijks enorme cruiseschepen aan. Cruisers zijn kennelijk mensen die diamanten en elektronica willen, want overal waar cruiseschepen aankomen, zijn de winkels met diamanten en elektronica oververtegenwoordigd. We voelen ons bevoorrecht dat we hier met onze zeilboot zijn gekomen. We kunnen onze eigen baaitjes uitkiezen en die zijn meestal wat idyllischer dan de baaien waar de cruiseschepen komen. Maar Philipsburg heeft ook mooie straatjes met vrolijke gebouwen.


De naam van de school stamt duidelijk uit de Nederlandse tijd (het is moeilijk te lezen maar het is de Oranjeschool).

We nemen de bus terug en stappen, nog aan de Nederlandse kant, uit bij de watersportwinkel. Daar treffen we tot onze verrassing Rik en Sanne aan. Tja, dan moeten we ook even borrelen (“Nog eentje dan…”) en zo zitten we even later bij Lagoonies. Deze bar zit aan het water, bij een kleine haven. Hier ligt de bijboot van Rik en Sanne. Je kunt dus ook vanuit Saint Martin naar Sint Maarten varen, door de lagoon. Dit willen wij ook een keer doen. We moeten de duikfles laten vullen in Sint Maarten, en besluiten dat met de bijboot te doen. In de lagoon liggen veel scheepswrakken. De orkaan heeft hier aan veel schepen schade aangericht. Ik verbaas me er over dat alle wrakken blijven liggen. Vreemd eigenlijk dat je als eigenaar niet verantwoordelijk bent om je (half gezonken) boot op te ruimen. Het eiland moet het maar accepteren.

We praten even met een Canadees stel dat met een catamaran vanuit Kroatië is gekomen. Ze nodigen ons uit op hun jacht. Ze vertellen dat ze waterfietsen hebben, we moeten maar eens komen kijken. Op de terugweg gaan we langs. Ze staan erop dat we de waterfietsen uitproberen. Tot mijn verbazing lieten ze deze fietsen vanaf hun boot te water:

Plaatje van de website van Schiller water bikes. Wij zagen er ook zo sportief uit!!

Hans en ik fietsen rondjes rond de catamaran. Het is heel gek!! Je trapt en daarmee zet je een propellor in werking. Het is een heel nieuwe ervaring en we hebben er veel lol in. Helaas hebben we geen foto’s.

We beleven nog iets waar we geen foto’s van hebben. We drinken wat op de Incentive. Hans en Jacco moeten nog even wat ophalen op de Linde. We zien ze terugkomen, maar dan stoppen ze halverwege. Niet vrijwillig maar omdat de gendarmerie het zegt. Achter de gendarmerie vaart een luxe jacht en dit heeft kennelijk voorrang. Achter het luxe jacht vaart een persboot, gezien alle camera’s, en daarna volgt een beveiligingsboot. We groeten vriendelijk maar hebben geen idee naar welke beroemdheid we nu gezwaaid hebben. Dan vertelt Sanne dat ze op Sint Eustatius Mark Rutte ontmoet hebben. We googelen hem en dan blijkt dat hij na Sint Eustatius naar Sint Maarten gaat. Hij komt eens kijken of er wat steun moet komen na de orkaan. Er zijn vervelender werkbezoeken, denk ik…

Dan is het tijd om de laatste voorbereidingen te treffen voor vertrek. Hans haalt water om de tanks te vullen. Er staat een flinke deining in de baai en met zo’n 200 liter water in de bijboot is deze wat zwaar beladen. Dat betekent dat Hans continu golven over zich heen krijgt. Na de eerste lading doet hij zijn duikbril maar op… dan ziet hij tenminste nog iets…

We pakken dekbedden, zeilpakken, lange broeken en dikke truien uit de kast. We nemen een laatste duik in de heerlijk warme zee en dan vertrekken we echt echt naar Canada, met als tussenstop Bermuda. Het allerlaatste eiland in een nog warme zee… nog eentje dan!

2 thoughts on “Nog eentje dan

  1. Geweldig verslag weer Carla, hett lijkt een heel klein beetje alsof we erbij zijn. En wat is Mark Rutte toch een mazzelaar dat hij de Linde heeft mogen bewonderen. Toch? 🙂

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.