Muurvast in Muros

Een wrak, twee duikers en veel biertjes. Dat zijn de ingrediënten voor dit verhaal. Het speelt zich af in de ankerbaai van Muros. Terwijl om ons heen les gegeven wordt op alle boten met kinderen, willen wij op tijd vertrekken naar de volgende plaats. Ik start de motor en Hans zal zoals gewoonlijk het anker omhoog halen.

Hij trekt en trekt, maar na een uur liggen we nog op precies dezelfde plek. Het heeft ‘s nachts hard gewaaid waardoor wij vele malen rondgedraaid zijn. Is het anker vastgedraaid?

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_20170906_155033-1024x768.jpg

Dit kunnen we duidelijk niet met zijn tweeën. Gelukkig kennen we inmiddels de halve baai, dus we roepen hulp in. Eerst bij Martin van de Dingo, in wie we een groot vertrouwen hebben. De Dingo is al een keer de wereld rond geweest en de bemanning heeft al het één en ander meegemaakt. Martin haalt zijn duikspullen te voorschijn en constateert na zijn duik weinig geruststellend dat wij flink de Sjaak zijn.Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_20170906_120826-768x1024.jpg

Martin vertelt dat het lijkt alsof onze ankerketting om een uitstekende pin van een wrakstuk of oud, roestig anker is gedraaid. Deze is vervolgens waarschijnlijk omgevallen. Het is moeilijk te zien, maar het is duidelijk dat de ketting er niet zo afgeschoven kan worden. Dit kan Martin niet alleen. Juist op dat moment komt Edwin van de Quiset langs in zijn dinghy. Hij blijkt wel te kunnen duiken, maar heeft geen duikspullen. Het toeval wil dat wij wel duikspullen hebben, maar we kunnen allebei niet duiken… dat leek ons nou net iets wat we op de Canarische eilanden zouden kunnen leren. Een poosje later zijn ze er allebei klaar voor (Martin moet even opwarmen. Het water is hier erg koud, en op 12 meter diepte nog kouder).

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_20170906_140626-768x1024.jpg

Wat Martin en Edwin gedaan hebben om ons los te krijgen, is best ingewikkeld. Ik zal het inzichtelijk maken met behulp van Hans. Hij tekent en ik schrijf. De mannen lieten zich via de ketting naar beneden zakken. Ze bevestigden een lijn aan het anker met aan het eind een stootwil. Als het nodig zou zijn om de ketting op te geven, omdat hij niet los te maken was, dan zouden we in ieder geval het anker nog kunnen redden met die lijn.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_20170910_204625-1024x752.jpg

Het zou natuurlijk fijn zijn als we zowel de ketting als het anker konden redden. De rode lijn aan het anker was plan B voor als het echt niet anders kon. Plan A werd eerst ingezet, het loskrijgen van de ketting van het wrak. Om dit te bereiken moest eerst de spanning en dus de Linde van de ketting af. Aan het uiteinde van de ketting werd een lijn van een meter of zes vastgemaakt met wederom een stootwil aan het eind. De paarse lijn op de foto.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_20170910_204550-1024x768.jpg

De duikers gingen naar beneden. Wij lieten na een minuut of drie de ankerketting helemaal los van de boot en voeren weg (voor de veiligheid van de duikers). We vonden het spannend om Martin en Edwin daar beneden te hebben zonder dat wij iets voor ze konden doen indien nodig, dus we vroegen Rob van de Agapè om met zijn bijboot in de buurt te blijven.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_20170906_142251-1024x768.jpg

Na een eeuwigheid van ongeveer tien minuten kwamen Martin en Edwin boven met een lijn in de hand en een duim in de lucht. Onze helden hadden het voor elkaar!! Doordat de ketting los was, konden ze samen het wrakstuk optillen en de lijn eraf schuiven. Ik vind het echt knap en dapper en een vermelding hier meer dan waard. Rob hielp met de bijboot de stootwil met de lijn naar de Linde te brengen, waarna wij heel makkelijk het anker konden ophalen. Wat een geluk dat het zo goed is afgelopen! Het is inmiddels 15 uur, dus we zijn er vijf uur mee bezig geweest. Dat we niet naar Portosin zijn gegaan, is echt geen kwestie van ‘mañana, mañana…’ – dit keer niet!

Een bedankje is wel op zijn plaats. Als de duikers zijn afgespoeld, opgewarmd en aangekleed, gaan we voor de welverdiende biertjes naar de speeltuin. Met sap en chips voor de kinderen. Het is een feestje!

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is 20170911_215842-COLLAGE.jpg

Als tegenprestatie geef ik een dag les aan de kinderen van de Dingo (groep 6 en groep 8). Dat is weer als vanouds een avond lessen voorbereiden 🙂 .

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_20170910_204935-768x1024.jpg

Het is hartstikke leuk. Het nadeel van lesgeven op de boot is dat je niet stil ligt en ik me binnen snel niet lekker voel. Gelukkig hebben de kinderen daar geen last van. 

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_20170911_115712-768x1024.jpg

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG_20170911_115707-1024x768.jpg

De Quiset heeft natuurlijk ook nog wat tegoed. Een avondje oppassen. Zij krijgen les in het Duits en daar begin ik niet aan… Bovendien is de jongste nog maar drie. Hans gaat dan mee, want die krullenbollen vinden elkaar wel leuk!

6 thoughts on “Muurvast in Muros

  1. Wat een verhaal weer. Na de gestelde vijf jaar wordt het zeker wel Zeilboot Linde Trilogie of…. Waar zitten jullie nu, op koers naar de canaries?

  2. Ipv een bovenwater avontuur nu ook nog een onderwater avontuur.
    Fijn dat het goed is afgelopen
    Gr nicole

Geef een antwoord

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.