Ik doe alles, behalve…

“Er staan mensen voor de deur”, zegt Hans. Het is zaterdagochtend. Het lampje van de intercom had ik wel zien branden, maar ik had geen bel gehoord en verwachtte ook niemand. Enigszins verbaasd door de opmerking van Hans (mensen? Hoe weet hij dat? En waarom doet hij de deur niet open dan?) open ik de deur en zie Astrid en Patricia staan.

Astrid drukt me een kaartje in de hand waar ik wat verbouwereerd naar sta te kijken.

“We nemen je mee voor een nachtje weg”, zeggen ze ter verduidelijking. Ik dacht onder een vrijgezellenfeestje uit te komen door stiekem te trouwen. Geen verrassingen voor mij, ik houd graag alles onder controle. Patricia en Astrid hebben zich daar heel netjes aan gehouden. Tot afgelopen zaterdag! Voor ons vertrek in juni wilden ze graag een weekendje weg met zijn drieën. Ze schakelden Hans in voor een smoes. Diana, de zus van Hans, wilde wel meewerken door te zeggen dat we bij haar zouden logeren. Ik had mijn spullen gepakt. Geheel tegen mijn natuur in was ik Hans nog niet aan het opjagen om ook zijn tas in te pakken. Hans deed rustig aan, zette een volgende meezinger van Hazes op en zo kwam het dat we door ons eigen gezang de bel niet hoorden.

Nadat ik drie keer in mijn tas had gekeken, en niet kon bedenken wat ik dan mee moest nemen en wat niet, liep ik volledig in de war met mijn vriendinnen mee naar het station. Via Schiphol (“Hans heeft je paspoort in je tas gedaan”, grapte Astrid of Patricia) gingen we naar Rotterdam. We hebben allemaal leuke dingen gedaan die we óf in het verleden vaker hebben gedaan (bowlen!), of die we nog steeds heel graag doen (lekker eten! Spelletjes!) óf die passen bij onze reis: slapen en reizen op / via het water (logeren op een cruiseschip, reizen met de watertaxi en waterbus).  Ik heb me volledig overgegeven aan alles wat de dames bedacht hadden te doen. Dat was niet echt moeilijk, het was namelijk allemaal leuk. Het is wel heel gek om niet te weten wat je kunt verwachten, ik schakelde er helemaal van uit en heb dus ook echt niets meer ingebracht dit weekend.

Slapen op de SS Rotterdam

Zaterdag was een heel ontspannen dag met veel lekker eten. Voor zondag werd ik gewaarschuwd dat er een strak programma was, dus vroeg op. Met de watertaxi en waterbus varen we over de Maas. Ik denk dat we naar Kinderdijk gaan en wordt in die waan gelaten. Patricia zegt dat ze vindt dat ik wel erg makkelijk meega in alles wat zij hebben verzonnen. Daarop zeg ik: “Ja hoor, ik doe alles met jullie. Behalve een escape room.” (Astrid en Patricia gaan regelmatig naar één van de vele escape rooms, kamers waaruit je onder meestal thrillerachtige omstandigheden moet ontsnappen door het oplossen van puzzels en raadsels). Ik ben een enorme angsthaas en zou doodsangsten uitstaan in zo’n afgesloten kamer. Patricia vraagt het mij nog eens te herhalen. “Dus jij doet alles?”. “Ik doe alles, behalve een escape room”,  zeg ik nogmaals.

Tja. Jullie voelen hem wat eerder aankomen dan ik. Met versterking van Lotte (Patricia’s vriendin) en Hans zijn wij binnen 60 minuten ontsnapt uit de News Room: een van de weinige escape rooms in Nederland zonder schrikeffecten!

Nu nog de laatste verrassing van het weekend… we gaan lunchen en bij binnenkomst stuit ik op Sal en Fedde, de zoons van Astrid. Simon was er uiteraard ook. We sluiten dit weekend dus af met zijn achten.

Lieve Patricia en Astrid, dank jullie wel voor een onvergetelijk weekend!!! Het was allemaal leuk, zélfs de escape room!

 

 

 

2 thoughts on “Ik doe alles, behalve…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.