Heen en weer

“Oh en we gaan later komende week naar Bar Harbor.” Zomaar een berichtje tussen alle andere berichtjes door van Sebastiaan en Rhiannon uit Halifax. Wij zijn inmiddels in Linekin Harbor, 80 mijl van Bar Harbor – waar we vier weken geleden waren.

80 mijl, dat is nog geen 150 kilometer. We schieten weer voor geen meter op dus. Maar kijk eens naar de kustlijn van Maine! Al die eilandjes! We hoeven maar een paar mijl te varen en dan zijn we weer ergens waar we eindeloze wandelingen kunnen maken. We hoppen van eiland naar eiland en dan weer naar de kust, waar schattige dorpjes liggen en aardige mensen wonen.

Grote eilanden, piepkleine eilandjes, wij liggen er graag tussen!

In Camden gaan we langs Lorraine en Phil, die we in Burgeo (Newfoundland) hebben leren kennen. We dachten toen dat we in oktober in Maine zouden zijn en mochten bij hen wat pakketjes laten bezorgen. Acht maanden later is het dan zo ver… Het is fijn om na het afscheid in Westport ‘bekende’ mensen tegen te komen. Het is grappig dat je mensen die je maar één keer hebt gezien meteen als vrienden beschouwt. We knuffelen elkaar bij het weerzien. Lorraine laat ons Camden zien; een mooi dorp, vol luxe villa’s en op toeristen gerichte winkeltjes. We hebben de indruk dat de mensen in Maine heel rijk zijn. Vooral aan de kust staan enorme huizen. Het contrast met Nova Scotia is best groot. Ik voel me, met mijn ongewassen haren en onze kleding met gaten er in, meer thuis in vissersdorpen dan in sjieke plaatsen. Dat ligt niet aan de mensen die er wonen want die zijn overal even vriendelijk. Omdat onze kleding wel heel erg aan vervanging toe is, stappen we naar binnen bij een thrift shop.

Thrift shopping is onze nieuwe hobby. En kijk wat een toffe spullen! Als buitenlandse zeilboot voer je een gastenvlaggetje. Die zijn duur in watersportwinkels. Deze was 50 cent. Een slagroomklopper die geen stroom verbruikt en net wat fijner werkt dan een garde; superhandig op de boot. En short bike rides zijn precies goed voor onze vouwfietsen. Dit gebeurt dus als je voor kleding gaat kijken!

In de winkel hangt een grote kaart van de VS aan de muur waarop mensen een speld kunnen prikken om aan te geven waarvandaan ze komen. Wij mopperen tegen een medewerkster dat we er niet op kunnen aangeven dat wij uit Nederland komen – waarop haar ogen oplichten en ze zegt: “Wacht even, ik bel mijn man, hij is Nederlands en zal het leuk vinden met jullie te praten!”. Wij zijn nog lang niet uitgewinkeld in deze fantastische tweedehands zaak en terwijl ik mijn armen vol stofjes voor tassen laad, komt de Nederlandse Ed binnen. We kletsen en kletsen, verplaatsen ons naar de supermarkt (Ed brengt ons met de auto) en daarna naar de Linde. We delen contactgegevens en nemen weer afscheid.

Camden vanaf Mount Battie. Linde ligt ergens in deze baai.

De baai van Camden is erg druk. We liggen veel te rollen (de boot beweegt op en neer van links naar rechts, wat een vervelende beweging is als je gevoelig bent voor zeeziekte). We willen hier graag de ‘4th of July’ vieren, maar gaan tussendoor op zoek naar rustiger ankerplaatsen. Vlakbij liggen de eilanden Islesboro, North Haven en Vinalhaven. We wandelen en gaan op zoek naar drijfhout voor Rich uit Rockland. Hans sjouwt het naar het strand, maar als het daar ligt, zien we dat dit echt niet op de boot gaat passen. Met hoog water drijft het een paar uur later om de boot…

Als je paarden maakt van drijfhout, dan is deze toch perfect?

Terug in Camden spreken we af bij Ed en Susan thuis. We praten over het leven aan boord. Als ze horen dat we geen douche hebben en het een week of drie geleden is dat we onze haren hebben gewassen, laat Susan ons meteen hun badkamer zien en laat ons beloven snel terug te komen om te douchen. Ik vind het zo leuk dat het overal de normaalste zaak van de wereld lijkt om vreemde mensen in huis te halen om te komen eten of te douchen. Wie in Nederland heeft wel eens een stel stinkende zwervers in huis gehaald?? Ik niet. Maar ik leer hier van!! En een paar dagen later ervaren we de lekkerste douche van 2019!

Frisgewassen ontvangen we die avond Lorraine en Phil aan boord. Het is de 4th of July en dat vieren ze hier met spectaculair vuurwerk.

En dan is het weer tijd voor afscheid… We zwerven alweer twee weken rond Camden en we willen verder naar het zuidwesten. We hebben contact met Sanne en Rik, met wie we in Suriname en de Carieb veel optrokken. Zij zijn in mei vanuit Key West vertrokken naar het noorden en we hopen elkaar in New York te zien. Wij willen korte dagtochtjes zeilen omdat er maar weinig wind staat en we tot nu toe bijna alles op de motor, of met ondersteuning van de motor, gevaren hebben.

Zo weinig wind geeft Hans de kans om te oefenen met de spinnaker!

We varen rustig aan via idyllische ankerplekjes naar Linekin Harbor. Het is tijd voor praktische zaken zoals boodschappen doen en wassen, en daarvoor moeten we naar het vasteland. Hier vinden we ook wifi en zo krijgen we op 12 juli het berichtje binnen van Sebastiaan. We hoeven niet lang na te denken. We zeilen zonder strakke agenda of deadlines. 80 mijl, daar kun je vier weken over doen, maar het is maar 16 uur varen. Hans moet nog wel even Max Verstappen kijken op zondag – toevalligerwijs zijn we altijd ergens met goede wifi als er Formule 1 is – en daarna kunnen we vertrekken. Op dinsdag zijn we in Bar Harbor en woensdag komen onze vrienden daar aan. We kunnen best plannen hoor, als het moet!!

En het was nog lang gezellig…
Interessante track :). Rechtsboven ligt Bar Harbor. Linekin Harbor is nog een stukje meer naar het zuidwesten maar dat paste niet op de foto (dan valt de track weg).
Hier moesten we even omheen varen!! We zijn al een jaar op zoek naar papegaaiduikers en we lazen dat ze nestelen op Eastern Egg Rock.
Gevonden!!!!!!!!! Zo mooi!!!

5 thoughts on “Heen en weer

  1. Leuk weer om te lezen. En geweldig om jullie trapjes allemaal door elkaar op het kaartje te zien. Zo’n mooie mixer hadden wij in een heel ver verleden ook.
    Worden vast geweldige baksels met deze keuken uitbreiding erbij. Dikke knuf van ons. O&O. 😘💕

  2. Carla en Hans wat een mooie dingen weer wat jullie beleven.
    Hans en ik hebben ook zo’n geweldige mixer in onze caravan. Houd ons op de hoogte. Prachtig weer
    Liefs andere Hans en Nicole

    • Ola Ebel,

      Dat Cape Cod kanaal hebben we ook weer achter de rug. Gelukkig stond de spoorbrug omhoog toen we aankwamen met vier knopen stroom mee. Ondanks dat de stroming in werkelijkheid doorgaans tegengesteld is aan wat Navionics aangeeft, klopte het die dag gelukkig een keer wel. Geen kanaaltje om met stroom tegen door te varen, al helemaal niet met dik twintig knopen wind tegen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.