Geluk

15 augustus 2017. Gewoon, een dag in augustus. Mijn oud-collega’s zijn deze week begonnen met de voorbereidingen voor een nieuw schooljaar. Ik weet dat ze het jammer vinden dat de vakantie voorbij is, maar ook dat ze fris en vol energie klaar zullen staan voor hun nieuwe groep. En ik, ik ben blij dat ik nog even vrij ben…


Vandaag varen we van Sark naar Saint-Quay-Portrieux. “Naar watte??”, vraagt Hans. Ik noem de plaatsnaam nog eens. In het display van de plotter verschijnt de routenaam. We gaan naar Ska-P. Met Stromae naar Ska-P, waarom niet? Wat heb ik toch een leuke en grappige man 🙂 .

Ik zet de motor aan, Hans haalt het anker op en we varen Dixcart Bay uit. En dan gebeurt waar we al een poosje op hopen… Er zwemmen dolfijnen langs de boot! Nee, geen foto’s, hier willen we gewoon van genieten. Voor je het weet zijn ze weg en dan sta je daar met je camera. We gaan dit nog vaak tijdens onze reis meemaken, maar de eerste keer is zo mooi. Supergelukkig hijsen we de zeilen (nou ja, Hans hijst en ik houd Linde in de wind) en we zetten koers naar het zuiden. De zon schijnt, het waait (een beetje), Stromae laat het na een uurtje afweten (die wil niet naar Ska-P) maar dat deert ons niet. We dobberen lekker in de juiste richting. De stuurautomaat houdt ons op koers. Wij dutten en lezen, eten zelfgebakken brood, lezen en dutten nog wat en als het me te saai wordt, oefen ik eens een overstagje – en weer terug.

Na een uur of tien hebben we land in zicht. In ons tempo duurt het dan nog wel twee uur voor we er zijn. We hebben geen haast. Hans zet een muziekje op. Aicha, Aicha, écoute-moi… Best een dramatisch liedje, maar je kunt er wel lekker op dansen. Tussen de buiskap en de stuurkolom gaat dat net. Wanneer ik zeebenen heb ontwikkeld, kan ik misschien een ruimer plekje zoeken, maar voor nu is dit goed. Spaanse en Franse nummers wisselen elkaar af. Ik mis Dannie! De vriendin met wie ik de meeste dansjes in de foutste tentjes heb gedaan. Ik stuur haar een berichtje en ga weer achter de buiskap staan. Mijn gedachten gaan alle kanten op. Wat overheerst, is het gevoel een enorme geluksvogel te zijn. Ik kijk om me heen.


Hier en daar een bootje, de Franse kust in zicht. Achter me zit Hans net zo blij om zich heen te kijken. Volgens mij kan het leven niet mooier zijn dan dit. En als dat wel kan: ook goed. Gelukkig en tevreden gooien we het anker in de baai bij Ska-P. Optimistjes dobberen aan een lijntje een paar meter bij ons vandaan. Morgen zullen we zien hoe Franse kinderen zeilles krijgen. Bootjes liggen in de oude haven op hun kant te wachten op hoog water. Wij nemen een glaasje bubbels en proosten op deze mooie dag. En we wensen iedereen evenveel geluk als wat wij vandaag ervaren hebben!

5 thoughts on “Geluk

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.