Dat nemen ze je nooit meer af!

Tijdens ons eerste afspraakje vertelde Hassan me dat hij de wereld rond wilde zeilen. Verliefd als ik was, wilde ik natuurlijk meteen mee. Ik had geen idee wat een wereldreis per zeilboot inhield, maar ik verkeerde in een staat waarin ik zo’n beetje op alles ‘ja’ zou zeggen. Iedereen die mij goed kent, zal wat verbaasd zijn geweest. Ik ben geen reiziger en al helemaal geen avonturier. Maar wat me meteen aansprak, was de vrijheid, het samen zijn met Hassan en het eenvoudige leven. Ik ben gestopt met overbodige spullen kopen, ik eet geen dieren meer, ik naai mijn eigen rokjes en probeer met dit soort dingen mijn ecologische voetafdruk te verkleinen. Maar simpelweg leven in Nederland staat al bijna garant voor een grotere voetafdruk dan verantwoord is. We hebben zoveel luxe om ons heen! Ik ging het zeilen rond de wereld zien als een mogelijkheid om een ander leven te gaan leiden. Een boot heeft maar een beperkte ruimte, dus je moet eenvoudiger leven.  Zeilen vind ik een mooie manier van reizen. Je bent afhankelijk van weer en wind, maar verder eigenlijk nergens van. Je belast er niets of niemand mee. Je kunt gaan waar je wilt, mits de wind je gunstig gezind is. Ik kon me alleen maar moeilijk een voorstelling maken van de lange zeiltochten en het leven aan boord. Ik had de mensen om me heen verteld van onze plannen. Philippine, die toen nog bij me in de flat woonde, vertelde dat iemand bij de uitgeverij waar zij werkte een boek had uitgegeven over zijn zeilreis. Ik leende haar boek ‘Dat nemen ze je nooit meer af’ van Ben Rutte. Dannie leende me ‘Reis om de blauwe planeet’ van Durita Holm, die zij tijdens een vakantie had ontmoet. Ik las deze boeken in één ruk uit en daarna leenden we bij de bibliotheek een heleboel boeken over zeilreizen. Het was grappig om zoveel verschillende verhalen te lezen. Sommige mensen maakten veel te spannende dingen mee; zeilen rond Kaap Hoorn kon Hassan van zijn lijstje halen, want ik las te vaak over situaties waarin ik liever niet terecht kom. Er waren mensen die benadrukten dat zeilen echt geen vakantie vieren is, maar hard werken. Er waren mensen die onderweg kinderen kregen en vrolijk doorgingen met zeilen. Sommige zeilers kiezen voor afzien in Antarctica of Alaska, de meeste zeilers kiezen voor zon en warmte. Veel mensen blijven een jaar of een paar jaar weg, anderen blijven zwerven en kunnen niet meer aarden in Nederland. Ik ben heel benieuwd wat voor zeilers wij zullen zijn!

Hieronder volgt een rijtje boeken van mensen die een zeilreis gemaakt hebben en daar een boek over hebben geschreven. Het éne verhaal sprak me meer aan dan het andere, zoals ook de éne persoon je meer kan aanspreken dan de ander. Ik denk dat ik van ieders ervaringen kan leren.

  • Dat nemen ze je nooit meer af – Ben Rutte
  • Reis om de blauwe planeet – Durita Holm
  • Ritme van de oceaan – Olav Cox
  • De wereld is rond – Jean Heylbroeck
  • Blijven drijven – Vivian Oskam
  • Zeilend naar de wildernis – Elly en Dick Koopmans
  • Vijf jaar zeilen in de schaduw van de maan – Ingrid Adriaans
  • Een meisje, een droom – Laura Dekker
  • Een reiziger in tussentijd – Henk de Velde
  • 400 maandagen: een oceaanreis voor beginners – Hans-Elias de Bree
  • Naar koude kusten – Eerde Beulakker
  • Zoute dromen, harde lessen: een jongen, een kleine boot en de grote zee – Ewoud Eyssen

 

 

4 thoughts on “Dat nemen ze je nooit meer af!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.