Dag, Katwoude!

Iemand moet de laatste zijn. We hadden niet gedacht dat wij dat zouden zijn, maar eigenlijk past het wel bij ons. Als het rustig aan kan, waarom zou je je dan haasten? We willen graag op reis, maar in Katwoude hebben we het ook goed. En we hebben nog elke dag visite – afscheid nemen is niet onze sterkste kant. 

Zo begon het blogje dat ik vorige week donderdag schreef. Die avond sloeg de serieuze twijfel over het meenemen van Gijsje toe, en jullie weten dat we de verdrietige maar verstandige beslissing hebben gemaakt om haar bij Christiaan te brengen.

Nietsvermoedend ligt ze, zoals altijd tijdens het rijden, bij Hans op schoot…

Mijn hoofd stond even nergens anders naar. Nu zie ik een volledig, maar inmiddels verouderd blogje staan in mijn concepten. Het is ongelofelijk hoe tijd werkt. We hebben alle tijd, en het voelt dan ook alsof weken veel langer duren dan we gewend zijn. Vorige week woensdag lag de boot nog overhoop. Alle kasten achterin moesten leeg om kabels te kunnen trekken voor zowel de zonnepanelen als de SSB-radio. Dat gaat dan weer via de inmiddels bekende moeilijke en dit keer ook daadwerkelijk onmogelijke hoekjes. Ik voelde me een arts die een kijkoperatie uitvoert. Met een spiegeltje op een stokje, een groot pincet en een zaklamp probeerde ik een kabeltje via twee gaatjes in de kast door een buis te krijgen. Het is niet gelukt. Maar Hans is inmiddels megasuperklusser dus hop, een paar gaten erbij geboord en klaar is het. Daarna hebben we met man en macht (ofwel met Johan en Willemijn) de radiokabel in een krimpkous geschoven. Vier meter met vaseline insmeren,  schuiven en trekken. Met vier man om de kabel recht te kunnen houden, want in een bocht krijg je hem er niet door.

Zonnepanelen, reddingsboei, SSB-antenne: we zijn er klaar voor!

De afgelopen week is Hans druk geweest met alle projecten afronden. Eerlijk gezegd weet ik niet meer wat er allemaal gedaan is. Het kon me ook weinig schelen. Ik was alleen met Gijsje bezig. We kregen het bericht dat ze kwijt was. Wat een zorgen om dat poesje, ook nu ze weg was… Hans is gaan zoeken en heeft haar vlot gevonden. Gijsje kwam blij aangehuppeld toen ze hem hoorde. Nadat Hans haar liet zien hoe ze in het nieuwe huis kon komen zonder langs de honden en het varken te hoeven, kon hij gaan. Ik maakte intussen de boot weer op orde. Nu Gijsje op haar plek leek te zijn, hield niets ons meer tegen: we konden vertrekken!

Gijsje ziet er tevreden uit in haar nieuwe huis…

Dat was donderdag 27 juli. Precies een week na Anouk en Michiel. Hans en Roos liggen al in Spanje, samen met Marleen en Erik. Ook Peter en Monique zijn onderweg naar het zuiden. Met veel plezier lezen we hun blogjes. Wij willen ook!

We zijn in Katwoude en Monnickendam enorm geholpen door veel mensen. Johan, de havenmeester, heeft Hans allerlei klustips gegeven en stond klaar wanneer dat nodig was. En hij heeft me geïnspireerd om veganistisch te gaan eten (Hans is er niet erg blij mee…. maar we zetten nog even door!). Jan Yanmar is de leukste man van Monnickendam en kan ook nog wat met motoren 🙂 . We hebben geloof ik drie keer afscheid genomen en geknuffeld, maar hee, voor sommige mensen doe je alles om nóg een knuffel te krijgen… Robie, de electriciteitsman, fietste steeds weer langs. Als hij niet bij ons was, zagen we hem wel weer ergens anders opduiken. De Dirty Chaithee is nog niet op Rob – kom je nog eens langs?

En toen was het tijd om te gaan. Een laatste rondje door de Zeilhoek, handjes schudden, en dan… trossen los. Johan zwaaide ons uit. Dag, Katwoude! We komen graag weer terug. Zou dat ook weer als laatste zijn…?

Jeeeeeeee! We zijn vertrokken!!!

 

6 thoughts on “Dag, Katwoude!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.