Toeters en bellen

Zeilen langs de kust van Nova Scotia is een feestje. We verlaten Halifax en zeilen heel rustig van baaitje naar baaitje. Voor het eerst in mijn zeilcarrière gebruiken we de motor niet bij het ankerop gaan en het voor anker gaan. Het is rustig weer, er zijn nauwelijks golven, en andere boten zien we alleen heel ver aan de horizon – één per dag. Geen ankerstress of ik wel genoeg afstand houd tot andere zeiljachten of paniek om te veel of te weinig snelheid – gewoon, zeil laten zakken, dobberen, anker er in gooien en elkaar toelachen. Zo zou het altijd mogen zijn! Lees verder

Halifaxxx

We hebben dringend warme kleren nodig. We hebben allebei één spijkerbroek mee en daar zitten al heel wat scheuren in en lapjes op. Op naar Halifax, de hoofdstad van Nova Scotia. Drie dagen trekken we voor deze stad uit; een dag voor de toeristische hoogtepunten, een dag winkelen en een dag boodschappen doen en klaarmaken voor vertrek naar Newfoundland. Lees verder

Linde in Lunenburg

Halverwege juni arriveren we in Lunenburg, Nova Scotia, Canada. We hebben het heel koud gehad onderweg, maar eigenlijk is het best lekker weer hier. We moeten gewoon nog even wennen dat het geen 40 graden meer in de boot is, maar 20 graden (overdag) of 12 graden (‘s nachts). Ik krijg van Jannie sloffen te leen omdat ik zulke koude voeten heb, en een lekker warm tapijtje voor in de kajuit. Heerlijk! Lees verder

De Hollandse fietser

Zweetdruppels vliegen in de rondte. Mijn knalrode hoofd barst bijna uit elkaar. Maar ik ben er bijna. Ja… ja… jaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!! Trots sta ik bovenop de berg. Nou ja, heuvel. Bermuda heeft niet echt bergen. Maar toch! Het is 35 graden en de zon schijnt genadeloos. Lees verder

Nog eentje dan

We  bezoeken nog één Caribisch eiland voor we naar Canada vertrekken. Het is Saint Martin geworden in plaats van Sint Maarten, maar ach, het is nog steeds één eiland. We kozen de Franse kant omdat het inklaren in Sint Maarten 40 US dollar kost per week, en in Saint Martin 2 euro voor onbeperkt verblijf. Lees verder

Dominica

“Dominica is het mooiste eiland van de Carieb. Zorg dat je daar genoeg tijd voor hebt”, zeiden Coen en José van de Wildeman. We lagen in Tazacorte (La Palma) bij hen aan de steiger. Het was eind oktober en inmiddels ruim een maand geleden dat orkaan Maria over Dominica was geraasd. Een orkaan valt ver buiten mijn belevingswereld. Ik begrijp natuurlijk wel dat het verschrikkelijk is als je huis (deels) wordt weggeblazen. Op televisie of internet zijn veel beelden te zien van landen die getroffen zijn door een orkaan. Maar me echt voorstellen hoe het zou zijn om rond te lopen door een gebied waar zoveel ellende had plaatsgevonden, dat kon ik niet. Lees verder

Martinique

We zien nauwelijks iets door de dichte, striemende regen. De harde wind maakt manouvreren lastig. Ik durf de ankerbaai niet in. Ik draai op aanwijzingen van Hans de boot om en oefen het sturen vooruit en achteruit in deze situatie. De windmeter wijst 30 knopen wind aan. Dat klinkt niet zo bijzonder, maar wel als je weet dat onze meter al maanden stuk is en een gemiddelde van 7 knopen aangeeft. Lees verder

Sint Vincent, deel 3.

“Where do you come from?”, vraagt de jongen naast me in de bus. Hij kijkt vragend als ik zeg dat we uit Holland komen. “Amsterdam”, verduidelijk ik. Onze hoofdstad is nu eenmaal bekender dan ons land. “Aahaaa”, zegt hij. “Marihuana! You see my eyes? Marihuana.”, en hij knikt blij naar me met zijn bloeddoorlopen ogen. Lees verder