Afscheid

Het is natuurlijk raar dat je direct na het stukje “We zijn thuis!” over afscheid gaat schrijven. Maar ja, het leven is raar en wij zijn dat ook wel een beetje. 

Afgelopen zaterdag kwamen heel veel lieve mensen naar ons afscheidsfeestje. Eindelijk konden we de Linde, waar we zoveel over gepraat hebben, aan iedereen laten zien. Onze ceremoniemeesters Astrid en Patricia hebben, samen met alle gasten, voor een fantastische dag gezorgd.

Hans’ familie

Mijn familie

Het is eigenlijk wel fijn dat we nog een paar weken hier blijven. Tegen de meeste mensen konden we “Tot gauw” zeggen. Zo kunnen we het echte afscheid nemen nog even uitstellen. Want het is gek hoor, weggaan voor zo lang. Zo gek dat ik het me nog steeds niet kan voorstellen hoe het zal zijn. We hebben veel ontzettend lieve en leuke kinderen om ons heen die graag met en bij ons spelen en logeren. Over vijf jaar zijn ze allemaal een stuk groter en het is onzeker hoe het contact dan zal zijn. We hopen via dit blog en door jaarlijkse bezoekjes aan Nederland een band te houden. We zijn heel blij met de tekeningen, briefjes en het supermooi gemaakte wereldreis doe-boek (wat een werk, Isa!!!) die zeker een plekje krijgen in de boot.

Normaal gesproken zou ik de dag na het feest iedereen appen en bellen om te bedanken en bij te praten, want we hadden maar weinig tijd om mensen echt te spreken. Helaas is mijn telefoon in de wc gevallen en hij doet het nu niet meer 🙁 . Dus hierbij… Dank jullie wel allemaal voor de mooie dag! Bedankt voor de mooie cadeaus, het zingen, de kaarten, de speech. We zijn er heel erg blij mee. Maar het leukste was om jullie allemaal bij elkaar te zien en te horen hoe lovend jullie over de Linde spraken. Tot ziens allemaal! Jullie zijn overal ter wereld van harte welkom!

Wulfert met Suzanne, Pablo en Florence

Hassan met nichtjes Jasmijn en Lisanne

Jara en Isa

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.