Sint Vincent, deel 3.

“Where do you come from?”, vraagt de jongen naast me in de bus. Hij kijkt vragend als ik zeg dat we uit Holland komen. “Amsterdam”, verduidelijk ik. Onze hoofdstad is nu eenmaal bekender dan ons land. “Aahaaa”, zegt hij. “Marihuana! You see my eyes? Marihuana.”, en hij knikt blij naar me met zijn bloeddoorlopen ogen. Lees verder

Sint Vincent, deel 2.

In Cumberland Bay kun je heerlijk zwemmen en spelen. Er zijn dan ook veel kinderen om ons heen. Deze dag komen er regelmatig jongetjes langs in een kano of zwemmend om te vragen of we iets te eten hebben. Soms zijn ze specifiek (“Got any biscuits?”) en soms zeggen ze gewoon dat ze honger hebben, en dan wachten ze af.┬á Lees verder

Sint Vincent, deel 1.

Het zat niet in ons plan. Nu zijn onze plannen wel bijzonder flexibel, maar dit eiland zouden we echt overslaan. Daar had ik geen andere reden voor dan dat anderen zeiden of schreven dat het beter was om er niet heen te gaan. Als zeilers informeer je elkaar en ik vertrouw andere zeilers. Toen kwam het appje van Dirma: “Je moet echt tijd maken voor St. Vincent!”. Ze stuurde foto’s van prachtige watervallen en ze schreef enthousiaste verhalen. Ik ging twijfelen. Het zag er echt mooi uit. Maar wat als er toch iets gebeurt… dan is die reis ineens niet zo leuk meer. Hans ging eens zoeken naar informatie over incidenten die hebben plaatsgevonden. Dat leek eigenlijk wel mee te vallen. Dus, we waagden het erop. En daar zijn we zo blij mee! Lees verder