Gijsje is kwijt

 

Op een dag in maart werd Carla 40 jaar. Gijsje had ’s ochtends heel lekker met haar in bed geknuffeld en haar lievelingsknuffel op haar kussen gelegd.  

IMG_20160907_141436

Ze dacht dat Carla het wel fijn zou vinden om ook eens met Muis te spelen. Helaas was er niet zo veel tijd om te spelen, want Carla moest naar haar werk. Maar ze vertelde aan Gijsje dat ze het heel erg leuk zou vinden als Gijsje en Hassan vandaag op het feestje in de klas zou komen. Carla was namelijk juf in een kleuterklas en ze vertelde de kinderen graag over Gijsje. Iedere dag vroeg er wel iemand hoe het met Gijsje ging.

Gijsje speelde nog lekker buiten toen Hassan haar riep: “We gaan naar het feestje van Carla!” Gijsje was een beetje zenuwachtig. Ze was nog nooit op een school geweest en had nog niet eerder zoveel kinderen bij elkaar gezien. “Miauw?”, vroeg ze. Hassan zei: “Er zijn tien kinderen. Dat valt best mee hoor, Gijsje.” “Miauw?”, vroeg Gijsje weer. “Nee, ze gaan je niet allemaal vastpakken. Carla vertelt de kinderen dat ze je zachtjes mogen aaien, maar niet vasthouden of optillen. Dan ga je misschien krabbelen en dat doet pijn.” “Miauw!”, riep Gijsje verontwaardigd. “Dat klopt”, zei Hassan. “Je hebt nog nooit een kind gekrabd. Maar als tien kinderen je willen vasthouden, doe je dat misschien wel. Denk je niet?” “Miauw”, zei Gijsje.

In de klas zag Gijsje meteen een heleboel leuke dingen. Ze klom op de tafels en op de stoelen, sprong in de huishoek en snuffelde aan de spulletjes in de kring. De kinderen moesten om haar lachen en waren heel rustig. Gijsje was helemaal niet bang meer. De kinderen kregen koekjes en juf Carla kreeg cadeautjes. Een meisje had zelfs een cadeautje voor Gijsje meegenomen! Gijsje kreeg lekkere kattensnoepjes van haar. Gijsje was heel blij en vond het jammer dat ze weer mee naar huis moest met Hassan.  

Toen Carla ’s avonds thuis kwam, was Gijsje er niet. Dat was raar! Gijsje kwam altijd meteen naar de deur als Hassan of Carla thuis kwam. Ze wilde dan even knuffelen en daarna zo snel mogelijk buiten spelen. Maar waar Carla ook zocht, Gijsje vond ze niet. Niet in de kledingkast, niet in de badkamer, niet in de keukenlaatjes. “Gijsje….  waar ben je?”, vroeg Carla. Ze hoorde geen gemiauw. Ongerust belde ze Hassan. “Gijsje is kwijt!”, riep ze. Hassan zei zacht: “Ze was vanmiddag al kwijt toen ik moest gaan werken. Ik wilde je niet ongerust maken…. Ze is vast ergens buiten.” Carla ging snel naar buiten om Gijsje te zoeken. Maar waar ze ook keek, Gijsje was nergens te vinden. Niet in de tuin, niet op straat voor de flat, niet op straat achter de flat, niet op de galerijen of in het trappenhuis. Nu moest Carla huilen. Ze  belde Hassan weer op. “Ik kan haar nergens vinden…”, zei ze. Hassan zei: “Ik ben bijna thuis. Ik ga je zo helpen zoeken. Het komt vast goed.” Maar ook Hassan kon Gijsje niet vinden. “Gijsje…. Gijsje…..” Ze rammelden met een bakje snoepjes. Gijsje komt altijd meteen als ze dat hoort! Maar nu niet. Het werd al donker. Hassan en Carla maakten zich steeds meer zorgen. Heel stil liepen ze nog een keer door de straat. Ineens zei Hassan: “Stil eens?! Ik hoor iets!” Ze stonden heel stil. En ja… daar hoorden ze zacht gemiauw. Maar waar kwam het vandaan? “Gijsje…”, riepen ze, terwijl ze een stukje doorliepen. “Miauw….”, hoorden ze weer. Hassan en Carla stonden stil. Het was een stukje terug, zei Carla. Waar ze het dacht te horen, stond ze stil. Hassan liep nog wat verder terug. Allebei bleven ze Gijsjes naam roepen. “Miauw… miauw…”, klonk er klagelijk. Carla riep Hassan. “Ze is echt hier vlakbij mij!”, riep ze. Ze keek onder de auto’s en om zich heen, maar ze zag Gijsje nergens. Bij een blauwe auto hoorde ze het best Gijsje miauwen. Hassan hoorde het nu ook. Carla had al in de auto gekeken, maar ze zag Gijsje niet. Hassan zei: “Ze is onderin de auto gekropen!” Snel kropen Hassan en Carla op hun knieën en keken onder de auto. Ze hoorden Gijsje nu niet alleen miauwen, maar ook krabbelen in de auto. “Gijsje! Waar ben je dan? Kom er maar uit!”, riepen ze. Ze hoorden dat Gijsje heel erg haar best deed om uit de auto te komen, maar het lukte niet. Oh nee… nu hadden ze haar gevonden, maar hoe kregen ze Gijsje uit de auto? “Moet ik de politie bellen?”, vroeg Carla. “Of moeten we hier wachten tot de eigenaar van de auto komt?” Hassan dacht even na. “Ik ga bij alle appartementen in de flat aanbellen”, zei hij. “Misschien vind ik de eigenaar wel.” Na een tijdje kwam Hassan terug met een vriendelijke meneer. De meneer maakte snel de motorkap open. “Miauw!”, hoorden ze nu allemaal duidelijk. En ja, daar zat Gijsje. Helemaal klem achter de motor. De meneer pakte haar eruit en gaf haar aan Carla. Carla moest heel hard huilen, maar ze was zo blij dat Gijsje er weer was! Gijsje was heel gelukkig dat ze bevrijd was. Het is niet leuk om in zo’n donkere auto opgesloten te zitten. “Zul je nooit meer in een auto kruipen, Gijsje?”, vroeg Carla. “Miauw…”, zei Gijsje zacht. Maar Hassan en Carla weten niet zeker of ze nu ja of nee bedoelde…

20140918_182850

Ze is weer terug! Jippie!

IMG_20150312_231537

En ze is heel moe na haar avontuur…..

 

Geef een reactie