La Isla Bonita

“Hans!!!!!!” Met een harde schreeuw maak ik Hans wakker. Hij zit meteen rechtop, haalt de doppen uit zijn oren en vraagt verschrikt: “Riep je mij?”. “Ja! Fok! Boom! Hij hangt los!”. Ik kom niet helemaal uit mijn woorden van de schrik. Hans springt uit bed, rent de trap op, kijkt naar voren, rent naar beneden, trekt een shirt en reddingsvest aan en klimt uit de kuip, naar de mast. Lees verder

Ons dorp

We zijn nu al twaalf dagen in Alvor. Zo lang zijn we nog nergens geweest. We lezen op blogs wel eens dat mensen ergens verwaaid liggen. Door te harde wind kun je dan niet uitvaren. Ik weet niet hoe wij het moeten noemen. Verontwaaid? Verstild…? Verwindstild? Wij willen al een week graag door naar de Canarische eilanden, maar dan moeten we veel op de motor varen en dat is geen goed vooruitzicht. Lees verder

Limoncello en lange vingers

Tijdens de borrel op de Dingo toverde Dirma ineens een fles limoncello tevoorschijn. Dit ontlokte mij de uitroep: ‘Oooooh, weet je wat lekker is? Limoncello tiramisu!!!’. Helaas ging de Dingo al snel weer verder, naar de Algarve. Wij twijfelden nog of we na Lissabon meteen naar de Canarische eilanden zouden zeilen. We moesten echter eerst een haven in voor water en een wasserette, en we besloten daarvoor naar Sesimbra te gaan (de haven van Cascais was te duur). Na wat overleg en vooral na enthousiaste verhalen van de Dingo over EINDELIJK een warmere zee, vertrokken de Agapè en wij tegelijk naar Alvor. Lees verder