Ons dorp

We zijn nu al twaalf dagen in Alvor. Zo lang zijn we nog nergens geweest. We lezen op blogs wel eens dat mensen ergens verwaaid liggen. Door te harde wind kun je dan niet uitvaren. Ik weet niet hoe wij het moeten noemen. Verontwaaid? Verstild…? Verwindstild? Wij willen al een week graag door naar de Canarische eilanden, maar dan moeten we veel op de motor varen en dat is geen goed vooruitzicht. Lees verder

Limoncello en lange vingers

Tijdens de borrel op de Dingo toverde Dirma ineens een fles limoncello tevoorschijn. Dit ontlokte mij de uitroep: ‘Oooooh, weet je wat lekker is? Limoncello tiramisu!!!’. Helaas ging de Dingo al snel weer verder, naar de Algarve. Wij twijfelden nog of we na Lissabon meteen naar de Canarische eilanden zouden zeilen. We moesten echter eerst een haven in voor water en een wasserette, en we besloten daarvoor naar Sesimbra te gaan (de haven van Cascais was te duur). Na wat overleg en vooral na enthousiaste verhalen van de Dingo over EINDELIJK een warmere zee, vertrokken de Agapè en wij tegelijk naar Alvor. Lees verder

Gijsje op de woonboot

Vlak voor ons vertrek hebben we met veel verdriet Gijsje weggebracht. Ze vond het zeilen eng en wilde niet mee. We waren heel blij dat we haar bij Christiaan mochten brengen. Hij wilde graag voor haar zorgen. Na een rondleiding door zijn diervriendelijke huis en tuin hadden wij het idee dat Gijsje het niet beter kon treffen. Lees verder

Uitje/uit

Soms gaan we een dagje uit. Dat klinkt misschien een beetje gek, want we zijn elke dag ‘uit’. We zijn immers op reis! De reis is een grote uit en daarbinnen doen we uitjes. Tot nu toe waren onze uitjes wandelingen in de natuur. Een paar hoogtepunten waren de wandelingen op Sark, het lopen langs de kust van Camaret en de survivaltocht naar de Piscinas Naturales. Lees verder

Muurvast in Muros

Een wrak, twee duikers en veel biertjes. Dat zijn de ingrediënten voor dit verhaal. Het speelt zich af in de ankerbaai van Muros. Terwijl om ons heen les gegeven werd op alle boten met kinderen, wilden wij op tijd vertrekken naar de volgende plaats. Ik startte de motor en Hans zou zoals gewoonlijk het anker omhoog halen. Lees verder

Mañana, mañana

We zijn alweer een week in Spanje, en zoals dat hoort, passen we ons aan aan de plaatselijke cultuur. Alles wat vandaag kan, kan morgen ook. Er gaat een wereld voor me open. En niet alleen wat betreft het uitstellen van nuttige bezigheden. Nee, ik merk steeds meer de relativiteit van alles. En dat nu al, nog geen maand na vertrek uit Nederland! Lees verder

In bed in Camaret

‘Wanneer kunnen we naar Spanje zeilen?’ vraag ik Hans. Hij is de SSB-radioman en haalt dagelijks weerkaartjes op. Bij wind uit het noorden of oosten willen we gaan. En graag genoeg wind, we willen zeilen en niet op de motor varen. En liefst ook weer niet teveel wind. Ja, we weten dat we aan de late kant zijn voor zoveel wensen wat betreft de oversteek van de Golf van Biskaje. Lees verder